بررسی رابطه چت بات های مبتنی بر هوش مصنوعی در اضطراب و تاب آوری در دانشجویان دارای علائم اضطراب

با رشد روزافزون فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی، کاربرد این ابزارها در حوزه سلامت روان به ویژه در میان جمعیت دانشجویی، مورد توجه گسترده ای قرار گرفته است. هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه میان میزان استفاده از چت بات های مبتنی بر هوش مصنوعی با سطح اضطراب و تاب آوری در دانشجویان دارای علائم اضطراب عمومی است. پژوهش از نوع همبستگی و با روش کمی انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه های شهر محمودآباد در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که از میان آن ها ۳۰۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از مقیاس اضطراب GAD-۷، مقیاس تاب آوری کانر و دیویدسون (CD-RISC) و پرسش نامه محقق ساخته استفاده از چت بات ها استفاده گردید. نتایج آزمون های آماری، از جمله آزمون کولموگروف-اسمیرنوف و ضریب همبستگی پیرسون، نشان داد که بین میزان استفاده از چت بات ها و کاهش اضطراب رابطه معناداری منفی وجود دارد، همچنین رابطه مثبت معناداری بین استفاده از چت بات ها و افزایش تاب آوری مشاهده شد. یافته ها حاکی از آن است که چت بات های مبتنی بر هوش مصنوعی می توانند نقش موثری در ارتقاء سلامت روان دانشجویان و مقابله با استرس ها و اضطراب های روزمره ایفا کنند. بر اساس این نتایج، پیشنهاد می شود از این ابزارها به عنوان مکمل خدمات روان شناسی سنتی در محیط های دانشگاهی استفاده گردد.

کلیدواژه ها:

چت بات های مبتنی بر هوش مصنوعی ، اضطراب ، تاب آوری ، سلامت روان