اثربخشی طرحواره درمانی بر نشخوار فکری و خودکارآمدی اجتماعی دانشجویان دارای اضطراب اجتماعی

این مقاله به بررسی اثربخشی طرحواره درمانی بر کاهش نشخوار فکری و افزایش خودکارآمدی اجتماعی در دانشجویان با اضطراب اجتماعی می پردازد. اضطراب اجتماعی به عنوان یک اختلال روانی شایع در جامعه دانشگاهی شناخته می شود که می تواند تاثیرات منفی زیادی بر عملکرد تحصیلی، روابط اجتماعی و سلامت روانی دانشجویان داشته باشد. در این پژوهش، با استفاده از طرح پیش آزمون و پس آزمون و اعمال درمان طرحواره ای به گروه آزمایش، تاثیرات درمانی بر روی کاهش نشخوار فکری و بهبود خودکارآمدی اجتماعی مورد بررسی قرار گرفته است. گروه کنترل هیچ گونه مداخله درمانی دریافت نکرده است تا مقایسه ای واضح و دقیق بین گروه درمان شده و گروه بدون درمان حاصل شود. نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان می دهد که طرحواره درمانی تاثیر مثبتی بر کاهش نشخوار فکری در دانشجویان با اضطراب اجتماعی داشته است. به ویژه، درمان طرحواره ای توانسته است الگوهای منفی فکری را شناسایی و تغییر دهد و موجب کاهش افکار مکرر و منفی در مورد خود و دیگران گردد که به طور مستقیم بر اضطراب اجتماعی اثر گذاشته است. علاوه بر این، خودکارآمدی اجتماعی دانشجویان گروه آزمایش نیز پس از درمان به طور معناداری افزایش یافته است. این افزایش خودکارآمدی به بهبود توانایی تعاملات اجتماعی و افزایش اعتماد به نفس در موقعیت های اجتماعی منجر شده است. این تحقیق با توجه به نتایج مثبت به دست آمده از طرحواره درمانی در کاهش اضطراب اجتماعی، می تواند به عنوان منبعی معتبر برای مشاوران و روان شناسان در درمان اضطراب اجتماعی و مشکلات مربوط به آن مطرح شود. اگرچه تحقیقات قبلی نیز تاثیرات مثبت طرحواره درمانی بر اختلالات اضطرابی را گزارش کرده اند، این مطالعه به طور خاص بر دانشجویان متمرکز است و به بررسی عواملی چون میزان ترس از ارزیابی منفی و توانایی ایجاد روابط اجتماعی مثبت پرداخته است. این موضوع نشان دهنده اهمیت ویژه طرحواره درمانی در محیط های دانشگاهی است و می تواند به مشاوران کمک کند تا روش های درمانی موثرتری برای دانشجویان با اضطراب اجتماعی و مشکلات مربوط به آن ارائه دهند. در نهایت، یافته های این تحقیق بر ضرورت توجه بیشتر به مداخلات درمانی در مراکز مشاوره دانشگاه ها تاکید دارند و پیشنهاد می شود که تحقیقات بیشتری برای بررسی تاثیرات بلندمدت طرحواره درمانی و توانمندی آن در ایجاد تغییرات پایدار در دانشجویان انجام شود.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی ، اضطراب اجتماعی ، نشخوار فکری ، خودکارآمدی اجتماعی ، دانشجویان