اثربخشی آموزش ذهن آگاهی بر نگرش های ناکارآمد و نشخوار فکری در مادران دارای کودکان مبتلا به اختلال کم توجهی/ بیش فعالی شهر ساری

هدف از پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی آموزش ذهن آگاهی بر نگرش های ناکارآمد و نشخوار فکری در مادران دارای کودکان مبتلا به اختلال کم توجهی/ بیش فعالی شهر ساری بود. روش این پژوهش نیمه آزمایشی بود که با طرح پیش آزمون_ پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه مادران دارای کودکان مبتلا به اختلال کم توجهی/ بیش فعالی شهر ساری در سال ۱۴۰۳ بودند. از بین جامعه آماری ۳۰ نفر به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه جایگزین می شوند (هرگروه ۱۵ نفر)، سپس به طور تصادفی یک گروه به عنوان گروه آزمایش و گروه دیگر به عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه نگرش های ناکارآمد بک و وایزمن و پرسشنامه نشخوار فکری نولن_ هوکسما استفاده شد. در این پژوهش برای تجزیه و تحلیل داده های از آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و از آمار استنباطی با رعایت مفروضه های از تحلیل کوواریانس چند متغیره (MANCOVA) با نرم افزار spss نسخه ۲۶ انجام شد. نتایج نشان داد که، آموزش ذهن آگاهی بر نگرش های ناکارآمد و نشخوار فکری در مادران دارای کودکان مبتلا به اختلال کم توجهی/ بیش فعالی تاثیر دارد. در نتیجه این روش آموزشی می تواند به عنوان یک روش درمانی غیر دارویی و موثر در ارتقاء سطح سلامت والدین دارای کودکان آسیب دیده به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

آموزش ذهن آگاهی ، نگرش های ناکارآمد ، نشخوار فکری ، اختلال کم توجهی/ بیش فعالی