نقش وراثت و محیط در تحول و رشد انسان در آموزه های دینی

مقاله حاضر به بررسی نقش وراثت و محیط در تحول و رشد انسان در آموزه های دینی پرداخته است. در ابتدا، مفاهیم وراثت و محیط تعریف شده و به آموزه های دینی، به ویژه در قرآن کریم و سنت پیامبر اسلام (ص)، هر دو عامل وراثت و محیط را به عنوان عناصر مکمل و تاثیرگذار بر رشد انسان در نظر می گیرند. وراثت در این دیدگاه به عنوان زمینه ساز ویژگی ها و استعدادهای اولیه انسان در نظر گرفته می شود، در حالی که محیط، به ویژه تربیت صحیح در خانواده و جامعه، نقش اساسی در تکامل فرد و هدایت او به سوی کمال انسانی ایفا می کند. مقاله به تحلیل آیات قرآنی و احادیث دینی پرداخته و تاکید دارد که در آموزه های دینی، هیچ کدام از این دو عامل به تنهایی نمی توانند تمام فرآیند رشد و تکامل انسان را توضیح دهند، بلکه تعامل مثبت بین وراثت و محیط برای دست یابی به رشد و تکامل واقعی ضروری است. در نهایت، مقاله نتیجه گیری می کند که در آموزه های دینی، تربیت صحیح محیطی و توجه به ویژگی های ارثی فرد، به طور هماهنگ می توانند منجر به تحول و رشد انسانی در مسیر خداوندی شوند.

کلیدواژه ها:

وراثت ، محیط ، تحول ، رشد ، تکامل ، آموزه های دینی ، آیات قرآن