تاثیر آموزش شناختی بر نوروپلاستیسیته و عملکرد تحصیلی دانش آموزان پسر دوره دوم مقطع ابتدایی استان مازندران

توسعه شناختی کودکان به ویژه در سالهای اولیه تحصیل، نقش تعیین کننده ای در موفقیت تحصیلی آنان دارد. مطالعات نوروساینس نشان می دهد آموزش های شناختی هدفمند می توانند با تقویت نوروپلاستیسیته، ظرفیت یادگیری دانش آموزان را افزایش دهند. این پژوهش به بررسی تاثیر چنین آموزش هایی بر عملکرد شناختی و تحصیلی دانش آموزان پسر دوره دوم ابتدایی در استان مازندران پرداخته است. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی تاثیر یک برنامه ۱۲ هفته ای آموزش شناختی بر بهبود کارکردهای اجرایی (حافظه کاری، توجه و انعطاف پذیری شناختی) و پیشرفت تحصیلی در دروس ریاضی، فارسی و علوم طراحی شد. این مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل روی ۶۰ دانش آموز انجام شد. گروه آزمایش به مدت ۳ ماه تحت آموزش های شناختی ساختاریافته قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل برنامه عادی آموزشی را دریافت کردند. داده ها با استفاده از آزمون های استاندارد شناختی و ارزشیابی های تحصیلی جمع آوری و با روش های آماری t-test و تحلیل همبستگی تحلیل شدند. نتایج نشان داد گروه آزمایش بهبود معناداری در تمامی مولفه های شناختی (p<۰.۰۱) و نمرات تحصیلی (p<۰.۰۱) داشت. همبستگی قوی بین بهبود کارکردهای اجرایی و پیشرفت تحصیلی مشاهده شد (r=۰.۶۵-۰.۷۴). یافته ها موید اثربخشی آموزش شناختی در تقویت همزمان توانایی های ذهنی و عملکرد تحصیلی است. این نتایج بر ضرورت گنجاندن برنامه های تقویت شناختی در نظام آموزشی ابتدایی تاکید دارد. پیشنهاد می شود در مطالعات آینده، تاثیر بلندمدت این مداخلات و کارایی آن در سایر گروه های سنی نیز بررسی شود.

کلیدواژه ها:

آموزش شناختی ، نور پلاستیسیته ، عملکرد تحصیلی ، آموزش ابتدایی ، رشد شناختی