چالش های آموزش مامایی از دیدگاه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی رشت

مقدمه: مامایی حرفه ای است که قدمتی برابر با تاریخ بشر دارد و در عرصه بین المللی کاملا شناخته شده است. این حرفه به مراقبت های جسمی، روانی و اجتماعی زنان در دوران بارداری، زایمان و پس از زایمان و نیز نوزادان مربوط می شود. آموزش مامایی مجموعه ای از علوم تئوری و فعالیت های عملی و مهارتی است. در عمل بیشتر از ۵۰ درصد وقت دانشجویان مامایی بر بالین سپری می شود. آموزش بالینی فرصتی را برای دانشجویان فراهم می سازد تا دانش نظری را به مهارت های ذهنی، روانی و حرکتی متنوعی که برای مراقبت از بیمار ضروری است، تبدیل کنند. افرادی که دیدگاه های شغلی مطلوبی دارند، احتمالا شغل خود را ارتقاء می دهند، در رویه های مربوط به شغل شرکت می کنند و به نفع حرفه خود تلاش می کنند. مامایی که حرفه خود را مثبت نبیند نمی تواند به رضایت شغلی و پیشرفت شغلی دست یابد. اعتقاد براین است که بین دیدگاه های شغلی خوب و موفقیت حرفه ای ارتباط وجود دارد. مامایی رشته ای ترکیبی از علم و مهارت است که دارای عقبه حرفه ای پیوسته به زمینه فرهنگی-اجتماعی و روابط اجتماعی می باشد. همانطور که در کنفدراسیون بین المللی ماماها (ICM) مشخص شده است، ماماها در مدیریت بارداری طبیعی، زایمان و دوره پس از زایمان تبحر دارند و نقش مهمی را به عنوان ارائه دهندگان مراقبت های اولیه زایمان ایفا می کنند. بنابراین ماماها نقش کلیدی در دستیابی به اهداف MDG مربوط به کاهش میزان مرگ و میر مادران (MMR) و نرخ مرگ و میر نوزادان (IMR) و سلامت جوامع دارند. سازمان ملل متحد توجه ویژه ای به کیفیت خدمات مامایی دارد و برای دستیابی به این کیفیت، جذب و نگهداری نیروی کار تحصیل کرده و آموزش دیده مامایی ضروری است. توانمندسازی در سلامت مادر و نوزاد زمانی حاصل می شود که ماماها آموزش محکم و استانداردی دریافت کنند. این بدان معنی است که اگرچه برنامه های درسی بین کشورها و داخل کشورها متفاوت است، اما همه باید الزامات خاصی از ساعت های بالینی و نظری و مهارت های خاص را برآورده سازند. در این راستا مطالعه ای با عنوان بررسی مشکلات آموزش بالینی و ارائه راهکار هایی برای بهبود کیفیت آن نشان داد که از دیدگاه دانشجویان مامایی مهمترین موارد مرتبط با بروز مشکلات بالینی انگیزه فردی و علاقه به رشته تحصیلی، ویژگی های اخلاقی مربی، مشخص بودن شرح وظایف مربی بالینی در ابتدای شروع کارورزی است. فقدان انگیزه و اعتماد به نفس چالش دیگری که توسط شرکت کنندگان برجسته شد. براساس پژوهشی دیگر نگرش کارکنان بالینی و مربیان و سایر افراد مهم تاثیر عمده ای بر یادگیری بالینی دانشجویان داشت. فقدان احساس تعلق و خودانگیختگی برای یادگیری و ترس درک شده از انجام خطا از عوامل بی انگیزه بودند. برای رضایت بیشتر در دانشجویان و همچنین در جهت بهبود و پیشرفت کیفیت آموزش بالینی باید وضعیت موجود را همواره مورد بررسی و ارزیابی قرار داد تا نقاط ضعف در محیط بالین مشخص شود. بررسی درک و تفسیر آنها از آموزش بالینی می تواند نقاط ضعف و قوت آموزش در محیط های بالینی را روشن تر نماید و در برنامه ریزی های آموزشی و ارتقای کیفیت آموزش موثر باشد. در پژوهشی با عنوان بررسی تطبیقی کوریکولوم آموزش مامایی ایران با استانداردهای جهانی کنفدراسیون بین المللی ماماها برای آموزش مامایی نشان داده شد که برنامه درسی اموزش مامایی ایران در مقایسه با برخی از کشورهای اسیایی و خاورمیانه از وضعیت بهتری برخوردار است و این برنامه درسی استانداردهای

کلیدواژه ها:

چالش های آموزش ، دانشجویان مامایی ، دانشگاه آزاد اسلامی