مقایسه تنظیم شناختی هیجان، شفقت به خود و ابرازگری هیجانی در افراد دارای پسوریازیس و عادی

هدف از پژوهش مقایسه تنظیم شناختی هیجان، شفقت به خود و ابرازگری هیجانی در افراد دارای پسوریازیس و عادی بود. این تحقیق در زمره پژوهش های بنیادین و از نوع کمی و توصیفی از نوع علی مقایسه ای بود. جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه افراد دارای پسوریازیس شهر قم در سال ۱۴۰۳ که توسط متخصص پوست تشخیص داده شدند و در درمانگاه های پوست و بیمارستان هایی که به صورت تخصصی بخش پوست دارند تحت درمان بودند و افراد عادی نیز از مراجعین غیر بیمار همراه بیمار بودند که سابقه بیماری روانپزشکی و بیماری پوست ندارند. برای هر دو گروه و انتخاب افراد مصاحبه ساختار نیافته توسط روانشناس انجام شد. در هر گروه ۳۰ نفر (۳۰نفر افراد دارای پسوریازیس و ۳۰ نفر افراد عادی) در مجموع ۶۰ نفر جایگزین شدند. در این پژوهش روش نمونه گیری در دسترس بود. پرسشنامه های پژوهش که شامل تنظیم هیجان گرانفسگی (۲۰۰۱)، پرسشنامه شفقت به خود نف و همکاران (۲۰۰۳)، پرسشنامه ابرازگری هیجانی کینگ و امونز (۱۹۹۰) در اختیار شرکت کنندگان قرار گرفت. داده های حاصل از این پژوهش با استفاده از نرم افزار آماری SPSS۲۷ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. داده های به دست آماده با استفاده از روش های آمار توصیفی شامل میانگین، انحراف استاندارد و در بخش یافته های استنباطی با استفاده از آزمون های کلوموگروف-اسمیرنف، شاپیرو ویلک به منظور مقایسه نمرات متغیرها از تحلیل واریانس یک راهه و چندمتغیره (Manona) استفاده شد. در نتیجه بر اساس یافته ها بین تنظیم شناختی هیجان، ابرازگری هیجانی و شفقت به خود در افراد دارای پسوریازیس و عادی تفاوت معناداری وجود ندارد.

کلیدواژه ها:

تنظیم شناختی هیجان ، شفقت به خود ، ابرازگری هیجانی ، پسوریازیس