بررسی و تبیین یادگیری خودتنظیمی دانش آموزان با تاکید بر عوامل موثر برآن

یادگیری خودتنظیمی به عنوان یک فرایند پویا و فعال، شامل برنامه ریزی، نظارت، و ارزیابی یادگیرنده بر فرایند یادگیری خود است. این مهارت، نقشی حیاتی در موفقیت تحصیلی و رشد فردی دارد و تحت تاثیر مجموعه ای از عوامل فردی، محیطی و عاطفی قرار می گیرد. این پژوهش با هدف بررسی و تبیین یادگیری خودتنظیمی دانش آموزان با تاکید بر عوامل موثر برآن نوشته شده است. روش پژوهشی، پژوهش حاضر مروری کتابخانه ای می باشد که از مقالات و کتاب های موجود در این حوزه استفاده شده است. در این پژوهش، عوامل موثر بر یادگیری خودتنظیمی با تاکید بر تاثیر باورهای خودکارآمدی، انگیزه، حمایت اجتماعی، دسترسی به منابع یادگیری و مدیریت هیجانات بررسی شده است. نتایج نشان می دهد که تعامل این عوامل می تواند به ارتقای مهارت های خودتنظیمی کمک کند و در عین حال محیط های یادگیری حمایتی و غنی را برای دانش آموزان فراهم آورد. در پایان، پیشنهاداتی برای تقویت یادگیری خودتنظیمی از طریق طراحی برنامه های آموزشی و ارتقای مهارت های عاطفی و شناختی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

یادگیری خودتنظیمی ، انگیزه ، خودکارآمدی ، حمایت اجتماعی ، مدیریت هیجانات