تاثیر آموزش مهارت های ارتباطی بر سلامت روان شناختی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان پسر دوره متوسطه اول شهر نکا

هدف از انجام پژوهش حاضر تعیین تاثیر آموزش مهارت های ارتباطی بر سلامت روان شناختی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان پسر دوره متوسطه اول شهر نکا بود. پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه دانش آموزان پسر دوره اول متوسطه شهر نکا بودند، جهت نمونه گیری در پژوهش حاضر، بر اساس جدول کرجسی و مورگان تعداد ۳۳۵ نفر از بین جامعه موردنظر به صورت تصادفی طبقه ای بر حسب پایه تحصیلی انتخاب شدند و بر اساس معیارهای ورود و خروج و رضایت داوطلبانه تعداد ۳۰ نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) جایگزین شدند. جهت تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره استفاده گردید. نتایج نشان داد مطابق با نتایج گزارش شده مشخص است که تمام آزمون های چندمتغیره حاکی از معنی داری واریانس عامل تعامل گروه و عامل مکرر است برای مثال مقدار اثر پیلایی برابر با ۷۲/۰ است که (F۲,۳۰=۳۲.۲۸۷ P<.۰۱). باتوجه به اندازه اثر ۷۲/۰ مشخص است که تاثیر آموزش مهارت های ارتباطی بر سلامت روان شناختی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان پسر دوره متوسطه اول شهر نکا قدرتمند است؛ لذا باتوجه به اثربخشی خوب آموزش مهارت ارتباطی در سازگاری اجتماعی و سلامت دانش آموزان، استفاده از آموزش ها برای دانش آموزان در طول دوره تحصیلی توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش مهارت ارتباطی ، سلامت روان شناختی ، سازگاری اجتماعی