اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر سرسختی روانشناختی مادران کودکان با اختلال یادگیری

چکیده: این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر سرسختی روانشناختی مادران کودکان با اختلال یادگیری انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش مادران کودکان با اختلال یادگیری شهر اهواز در سال ۱۴۰۳ بودند. حجم نمونه پژوهش شامل ۳۰ نفر از این مادران بود که با روش نمونه گیری در دسترس و با توجه به ملاک های ورود و خروج مطالعه انتخاب شدند. گروه آزمایش مداخله آموزشی را هشت جلسه ۹۰ دقیقه ای هفتگی دریافت نمودند. پرسش نامه مورد استفاده در این پژوهش شامل سرسختی روانشناختی کوباسا بود. داده ها با تحلیل کوواریانس تک متغیره، با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۲ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد بین گروه های آزمایش و کنترل از نظر سرسختی روانشناختی تفاوت معنی داری وجود داشت (۰۰۱/۰>p). به عبارت دیگر درمان مبتنی بر شفقت باعث بهبود سرسختی روانشناختی شد. منطبق با یافته های پژوهش حاضر می توان مداخله مبتنی بر شفقت را به عنوان یک روش کارا جهت افزایش سرسختی روانشناختی مادران پیشنهاد داد.

کلیدواژه ها:

اختلال یادگیری ، درمان مبتنی بر شفقت ، سرسختی روانشناختی