مدل یابی معادلات ساختاری تعارضات زناشویی بر اساس طرحواره های ناسازگار اولیه

هدف از این پژوهش تعیین برازش مدل یابی معادلات ساختاری تعارضات زناشویی بر اساس طرحواره های ناسازگار اولیه بود. این پژوهش ازنظر هدف، بنیادی و ازنظر روش، همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش تمامی زنان و مردان متاهل دارای تعارضات زناشویی مراجعه کننده به مراکز مشاوره در شهر تهران در سال ۱۴۰۳ بود که از این بین تعداد ۵۰۰ نفر به صورت هدفمند و از طریق نمونه گیری داوطلبانه به عنوان نمونه انتخاب شد. افراد نمونه به پرسشنامه های تعارضات زناشویی (MCQ) و طرحواره یانگ (فرم کوتاه) پاسخ دادند داده های حاصله به منظور تحلیل به روش معادلات ساختاری، تحلیل رگرسیون همبستگی پیرسون با استفاده از نرم افزار PLS انجام شد. یافته های پژوهش نشان داد از میان طرحواره های ناسازگار اولیه تنها طرحواره بریدگی و طرد با (۴۱۳/۰ =β)؛ جهت مندی با (۲۱۴/۰ =β)؛ اثر مستقیم و معناداری بر تعارضات زناشویی داشته است. طرحواره محدودیت مختل با (۹۷۲/۰ ≥ P)؛ گوش به زنگی بیش ازحد با (۳۵۶/۰ ≥ P)؛ و خودگردانی (۴۱۵/۰ ≥ P)؛ اثر مستقیم و معناداری بر تعارضات زناشویی نداشتند. در نتیجه با توجه به تاثیر طرحواره های ناسازگار اولیه در کاهش تعارضات زناشویی به مشاوران خانواده توصیه می شودکه با استفاده از مداخلات درمانی بر اصلاح این عوامل متمرکز شوند تا به بهبود روابط زناشویی کمک کنند.

کلیدواژه ها:

تعارضات زناشویی ، طرحواره های ناسازگار اولیه ، زنان و مردان متاهل