اثربخشی طرحواره درمانی بر اضطراب شناختی در زنان مطلقه

چکیده این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی طرحواره درمانی بر اضطراب شناختی در زنان مطلقه انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل با یک مرحله پیگیری یک ماهه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را تمامی زنان مطلقه ۲۰ تا ۳۰ سال مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهرستان گرگان در پاییز سال ۱۴۰۲ تشکیل داده اند. تعداد ۳۰ نفر به صورت در دسترس با توجه به معیارهای ورود به پژوهش انتخاب شدند و به صورت تصادفی دو گروه آزمایش ۱۵ نفره و کنترل ۱۵ نفره جایگزین شدند. جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه اضطراب شناختی لیندسای و همکاران (۱۹۸۷) استفاده شد. برنامه طرحواره درمانی در ۱۰ جلسه ۶۰ دقیقه ای براساس مدل یانگ و همکاران (۲۰۰۳) صرفا بر روی گروه آزمایش اجرا شد. داده ها با استفاده از روش تحلیل اندازه گیری مکرر مورد تحلیل قرار گرفت و یافته ها نشان داد بین نمرات پس آزمون دو گروه آزمایش و کنترل در اضطراب شناختی در زنان مطلقه تفاوت معنی داری وجود دارد. به طور کلی طرحواره درمانی بر اضطراب شناختی در زنان مطلقه اثربخش است.

کلیدواژه ها:

اضطراب شناختی ، طرحواره درمانی ، زنان مطلقه