اثربخشی روان پویشی کوتاه مدت بر خودکارآمدی زنان قربانی خشونت خانگی

هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی روان پویشی کوتاه مدت بر خودکارآمدی زنان قربانی خشونت خانگی انجام شد. خشونت علیه زنان موضوعی فراتر از یک مسئله ی خصوصی است و ریشه در عمق رویه های فرهنگی و اجتماعی دارد. عواملی مانند وابستگی اقتصادی زن به همسر، تابو دانستن طلاق، پایبند بودن به نقش های جنسیتی، پذیرش اقتدار مردانه بر خشونت خانگی اثرگذار هستند. خودکارآمدی به باور فرد نسبت به توانایی های خود در انجام وظایفی که بر عهده دارد گفته می شود که سبب افزایش عملکرد فرد در کنترل افکار، احساس و فعالیت ها می شود. خودکارآمدی مهمترین عامل تعیین کننده فعالیت هاو اعمالی است که ما بر می گزینیم. تئوری خودکارآمدی بندورا به نقش اعتماد، اطمینان و حرمت خود فرد نسبت به توانایی هایش در انجام کارها و رفتارهای خواسته شده از وی تاکید دارد. رویکرد روان پویشی کوتاه مدت نیز، از جمله مداخلاتی است که تاکنون برای بسیاری از مشکلات روانشناختی به کار برده شده و نتایج رضایت بخشی به همراه داشته است. مطالعه حاضر درصدد پاسخ بدین پرسش است که آیا درمان روان پویشی کوتاه مدت بر خودکارآمدی زنان قربانی خشونت خانگی تاثیر دارد؟

کلیدواژه ها:

روان پویشی کوتاه مدت ، خودکارآمدی ، زنان قربانی خشونت خانگی