اثربخشی درمان شناختی رفتاری (CBT) بر افکار تکراری در مورد آینده در دختران بی سرپرست

هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان شناختی رفتاری (CBT) بر افکار تکراری در مورد آینده در دختران بی سرپرست بود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش عبارت است از کلیه دختران بی سرپرست ۱۳ تا ۱۷ ساله شهرستان گرگان در سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۴۰۱ تحت پوشش بهزیستی بوده اند. در این پژوهش از روش نمونه گیری غیرتصادفی هدفمند استفاده شد. ۳۰ نفر بر اساس نمره آنها در پرسشنامه ها به عنوان نمونه انتخاب شدند و با گمارش تصادفی ۱۵ نفر در گروه آزمایشی و ۱۵ نفر در گروه کنترل جایگزین شدند. روش گردآوری داده ها شامل دو روش کتابخانه ای و میدانی بوده اند. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه های افکار تکراری در مورد آینده میراندا و همکاران(۲۰۱۷) استفاده شده است. آزمودنی های گروه های آزمایشی به مدت ۹ جلسه و هفته ای یک بار و هر جلسه ای به مدت ۹۰ دقیقه تحت آموزش شناختی رفتاری ویلدر موت(۲۰۰۸) قرار گرفت در حالیکه گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. تجزیه و تحلیل داده ها به دو روش توصیفی و استنباطی انجام شد. در تحلیل توصیفی از میانگین، انحراف معیار، جداول و غیره استفاده گردید و در آمار استنباطی با رعایت مفروضه ها و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۴ از تحلیل کوواریانس استفاده گردید. نتایج تحلیل کوواریانس نشان دادند که با کنترل نمرات پیش آزمون، اثر گروه بر نمرات پس آزمون افکار تکراری در مورد آینده (۰۰۱/۰, P= ۹۲/۱۳F=) معنادار است. به طوری که بعد از درمان شناختی رفتاری، نمرات افکار تکراری در مورد آینده در گروه مداخله نسبت به گروه کنترل کاهش معنادار داشته است. بنابراین درمان شناختی رفتاری (CBT) بر افکار تکراری در مورد آینده در دختران بی سرپرست تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی رفتاری (CBT) ، افکار تکراری در مورد آینده ، دختران بی سرپرست