اثربخشی بازی درمانی بر اضطراب و پرخاشگری دانش آموزان در مقطع ابتدایی

هدف از انجام پژوهش حاضر تعیین اثربخشی بازی درمانی بر اضطراب و پرخاشگری دانش آموزان در مقطع ابتدایی بود. پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بوده است. جامعه آماری در این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی مدارس غیرانتفاعی ناحیه یک شهر ساری در سال ۱۴۰۲ بوده است. نمونه پژوهش، شامل ۳۰ نفر از دانش آموزان پایه چهارم یک مدرسه غیرانتفاعی بود که از پرسشنامه های اضطراب و پرخاشگری نمره بالا را کسب کردند که در نهایت به دو گروه ۱۵ نفری آزمایش و کنترل تقسیم شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه اضطراب کودکان اسپنس (۲۰۰۷) و پرسشنامه پرخاشگری کودکان شهیم (۱۳۸۵) بود. سپس پروتکل بازی درمانی در ۱۲ جلسه اجرا شده است. داده های پژوهش با استفاده از نسخه ۲۴ نرم افزار بسته آماری در علوم اجتماعی و رفتاری (SPSS) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج تحلیل کوواریانس چند متغیره نشان داد که بین اضطراب و پرخاشگری در گروه های آزمایش و کنترل تفاوت معنی داری وجود دارد، همچنین نتایج بیانگر این است که آموزش بازی درمانی توانست بر ۹۶ درصد از واریانس اضطراب و پرخاشگری اثرگذار باشد.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی ، اضطراب ، پرخاشگری ، دانش آموزان ابتدایی