اثربخشی بازی درمانی گروهی در کاهش مشکلات رفتاری کودکان مبتلا به اختلال کم توجهی بیش فعالی

چکیده: پژوهش حاضر با هدف بررسی مقایسه اثربخشی خانواده درمانی مبتنی بر رفتار درمانی شناختی و بازی درمانی گروهی در کاهش مشکلات رفتاری کودکان مبتلا به اختلال کم توجهی بیش فعالی انجام شد. روش این پژوهش، توصیفی و از نوع نیمه آزمایشی بوده و جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پیش دبستانی شهرستان نکا در سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۴۰۱ بود و تعداد آن ها برابر با ۸۹۴ نفر می باشد. نمونه پژوهش شامل ۳۰ نفر بود و دانش آموزانی که نشانه های اختلال نقص توجه - بیش فعالی طبق ملاک های پنجمین مجموعه تشخیصی و آماری انجمن روان پزشکی آمریکا را دارا بودند به بصورت کاملا تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه مشکلات رفتاری کودکان پیش دبستانی شهیم و یوسفی (۱۳۷۸) و پرسشنامه نشانه شناسی اختلال نقص توجه - بیش فعالی اسپیرافکن و گادو (۱۹۸۴) بود. فرضیه ها با استفاده از آزمون کلموگروف اسمیرنف، آزمون تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که خانواده درمانی مبتنی بر رفتار درمانی شناختی و بازی درمانی گروهی در کاهش مشکلات رفتاری کودکان مبتلا به اختلال کم توجهی بیش فعالی تاثیر دارد. همچنین بین اثربخشی خانواده درمانی مبتنی بر رفتار درمانی شناختی و بازی درمانی گروهی در کاهش مشکلات رفتاری کودکان مبتلا به اختلال کم توجهی بیش فعالی تفاوت معناداری یافت نشد. با توجه به نتایج بدست آمده پیشنهاد می گردد که از مشاوران مدرسه درخواست گردد که در ابتدای سال تحصیلی با استفاده از مصاحبه بالینی و همچنین اجرای آزمون های استاندار شده ی مناسب به تشخیص زودهنگام اختلالات مذکور و در نتیجه مداخله زودهنگام و پیشگیری از عواقبه آینده کمک کنند.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی گروهی ، مشکلات رفتاری ، کم توجهی بیش فعالی