اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر رضایت زناشویی در زنان متاهل مراجعه کننده به مراکز مشاوره

چکیده پژوهش حاضر با هدف اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر رضایت زناشویی در زنان متاهل مراجعه کننده به مراکز مشاوره ای منطقه ۵ شهر تهران بوده است. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل می باشد. جامعه آماری، کلیه زنان متاهل مراجعه کننده به مراکز مشاوره ای آوا و نیکو در منطقه ۵ شهر تهران است. حجم نمونه آماری تعداد ۳۰ نفر از زنان متاهل مراجعه کننده به به مراکز مشاوره ای شهر تهران که به دوگروه ۱۵ نفره (۱۵ نفر آزمایش، ۱۵ نفر کنترل) تقسیم شدند. روش گرد آوری داده ها دو روش کتابخانه ای و روش میدانی بوده است. ابزار گرد آوری داده ها پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ اولسون (۱۹۸۹) بود. پایایی ابزار اندازه گیری، با مقادیر آماره آلفا در متغیر رضایت زناشویی برابر با (۰.۸۸۲) بدست آمد. تجزیه و تحلیل داده ها، دربخش آمار توصیفی شامل جداول، نمودار، فراوانی، میانگین و انحراف معیار و در بخش آمار استنباطی شامل تحلیل کوواریانس تک متغیره آنکوا و فرضیه اصلی از آنالیز کواریانس چند متغیره مانکوا با استفاده از نرم افزار آماری ۲۵ SPSS انجام شد. یافته های پژوهش نشان داد که میانگین نمرات متغیرهای رضایت زناشویی در پس آزمون نسبت به پیش آزمون معنادار بوده است. در نتیجه درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر رضایت زناشویی در زنان متاهل مراجعه کننده به مراکز مشاوره ای تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، رضایت زناشویی ، زنان متاهل