مقایسه اثربخشی رویکرد ادغام آگاهی با رویکرد معنادرمانی بر اختلالات سایکوسوماتیک، اختلال اضطراب منتشر و درماندگی آموخته شده در زنان

اختلالات سایکوسوماتیک، اختلال اضطراب منتشر و درماندگی آموخته شده از جمله مشکلات روان شناختی شایع و پیچیده ای هستند که به طور مستقیم بر کیفیت زندگی افراد به ویژه زنان تاثیر می گذارند. این پژوهش به مقایسه اثربخشی دو رویکرد درمانی 'ادغام آگاهی' و 'معنادرمانی' در کاهش علائم این اختلالات در زنان پرداخته است. مطالعه به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. نمونه آماری شامل ۴۵ زن ۳۵ تا ۶۵ ساله بود که به صورت هدفمند از میان مراجعان کلینیک روان شناسی انتخاب شدند. ابزارهای جمع آوری داده شامل پرسشنامه های استاندارد برای اختلالات سایکوسوماتیک، اختلال اضطراب منتشر و درماندگی آموخته شده بود. اختلالات سایکوسوماتیک، اختلال اضطراب منتشر و درماندگی آموخته شده از جمله مشکلات روان شناختی رایج هستند که تاثیرات گسترده ای بر سلامت جسمی و روانی افراد دارند. این اختلالات معمولا در هم تنیده بوده و یکدیگر را تشدید می کنند، به ویژه در زنان که به دلیل ویژگی های زیستی و روان شناختی خاص، شیوع بیشتری در این گروه دارند. تحقیقات نشان داده اند که این مشکلات به کاهش کیفیت زندگی، افت عملکرد اجتماعی و شغلی و افزایش آسیب پذیری به سایر اختلالات روان شناختی منجر می شوند. همچنین، این مطالعه می تواند به شفاف سازی نقاط قوت و ضعف هر یک از این رویکردها پرداخته و به بهبود روش های درمانی موجود کمک کند. در نهایت، نتایج این پژوهش می تواند به توسعه درمان های جامع تر برای افرادی که از اختلالات سایکوسوماتیک، اضطراب منتشر و درماندگی آموخته شده رنج می برند، به ویژه در جامعه زنان، منجر شود. این مطالعه گامی مهم در جهت بهینه سازی درمان های روان شناختی و ارتقای سلامت روان خواهد بود.

کلیدواژه ها:

اختلال سایکوسوماتیک ، اختلال اضطراب منتشر ، درماندگی آموخته شده ، رویکرد ادغام آگاهی ، رویکرد معنادرمانی