روابط دانش آموز – معلم و مشارکت مدرسه: مقایسه پسران دارای آموزش ویژه برای اختلالات طیف اوتیسم و آموزش عادی

پژوهش حاضر تفاوت درکیفیت رابطه دانش آموز – معلم و مشارکت در تکلیف مدرسه را بین پسران دارای آموزش عادی و پسران دارای آموزش ویژه برای دانش آموزان مبتلا به اختلالات طیف اتیسم (ASD) مورد بررسی قرار داد. ما همچنین بررسی کردیم که آیا ارتباطات قوی بین کیفیت رابطه و مشارکت معلم – دانش آموز تفاوت هایی را بین پسران با آموزش عادی و ویژه ایجاد می کند یا خیر. پسرهای کلاس سوم تا ششم دارای آموزش عادی (۱۸۲ نفر) و آموزش ویژه برای ASD) (۱۱۳ نفر) درمورد ارتباط با معلمشان (نزدیکی، تعارض) و تعامل و مشارکت در مدرسه خود گزارش دادند. مدل سازی چند سطحی نشان داد که پسران دارای آموزش ویژه مبتلا به ASD تعارض بیشتر و مشارکت کمتری را نسبت به پسران دارای آموزش عادی نشان می دهند. علاوه براین، ارتباط بین تعارض و مشارکت برای پسران دارای آموزش ویژه نسبت به آموزش عادی قوی تر بود. تحقیقات آینده ممکن است با هدف بررسی تعارض در روابط پسران با آموزش ویژه مبتلا به ASD به عنوان یک هدف بالقوه برای مداخلات معلم انجام گیرد.

کلیدواژه ها:

روابط موثر دانش آموز – معلم ، مشارکت ، اختلالات طیف اتیسم ، آموزش ویژه ، گزارش های دانش آموز