دلزدگی زناشویی، فراهیجان و سرمایه های روانشناختی در دانشجویان متاهل شهر تهران

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 1

فایل این مقاله در 23 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

IPCAE02_0517

تاریخ نمایه سازی: 13 بهمن 1404

چکیده مقاله:

خانواده مجموعه ای از روابط درهم تنیده ای است که از پیوند زناشویی مرد و زن تشکیل شده و رضایت فرد از زندگی مشترک، به منظور رضایت او از خانواده محسوب می شود. رضایت زناشویی یکی از جنبه های مهم ازدواج و همچنین عاملی مهم بر سلامت روان خانواده می باشد. پژوهش ها بیان می کنند که نارضایتی های زناشویی بر کاهش سلامت جسمانی و روانی زوجین و اختلال در روابط آن ها موثر است که می تواند به دلزدگی زناشویی و در نهایت جدایی بیانجامد. امروزه یکی از نابهنجاری های روانشناختی که باعث کاهش صمیمیت بین زوجین، طلاق عاطفی و نهایتا طلاق رسمی در طی زمان می شود، دلزدگی زناشویی است؛ زوج ها در ابتدا زندگی مشترک، انتظاراتی از رابطه صمیمیانه دارند، اما در ادامه ممکن است تجربه های ناخوشایند کیفیت رابطه زناشویی را تحت تاثیر قرار دهد، در صورتی که زوجین در رابطه نیازهای خود را مطرح نکنند، نسبت به نیازهای یکدیگر آگاهی نداشته باشند و به راه حل مناسبی جهت رفع نیازهای خود نرسند؛ اضطراب، ناکامی و خشم در آن ها ایجاد می شود و منجر به شکل گیری دلزدگی می شود. در سال های اخیر توجه به هیجانات به عنوان یکی از عوامل مهم در مشکلات زناشویی، دگرگونی بسیار زیادی در جریان زوج درمانی ایجاد کرده است. عمادی، میرهاشمی و شریفی (۱۳۹۹) در پژوهش خود نشان دادند که مولفه های هیجان خواهی و راهبردهای تنظیم هیجان با دلزدگی زناشویی ارتباط دارند. یکی از متغیرهای مهم و نوین در حوزه هیجانات مفهوم فراهیجان است که به وسیله گاتمن معرفی شد؛ گاتمن فراهیجان را به عنوان «سازماندهی مجموعه ای از افکار و احساسات درباره هیجانات» تعریف کرده است. به عبارت دیگر می توان معنای سازه ی فراهیجان را به این گونه که افراد چه هیجانی را در پاسخ به سایرهیجان های خود (برای مثال احساس گناه در مورد خشم یا احساس خشم درباره ی

نویسندگان

زهرا حبیبی

کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

رعنا آقابابایی

کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

محمدحسن آسایش

استادیار، گروه روانشناسی تربیتی و مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران