اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر ترومای کودکی و فراشناخت در ابراز هیجان در افراد با اختلال اضطراب اجتماعی مراجعه کننده به مراکز روانشناختی شهر دزفول

هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر ترومای کودکی، فراشناخت در ابراز هیجان در افراد با اختلال اضطراب اجتماعی مراجعه کننده به مراکز روانشناختی شهر دزفول بود. طرح پژوهش از نوع نیمه تجربی، پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه افراد با اختلال اضطراب اجتماعی مراجعه کننده به مراکز روانشناختی شهر دزفول در سال ۱۴۰۳ بود که تعداد آن ها ۴۵ نفر بودند و حجم نمونه ۳۰ نفر براساس نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) قرار گرفتند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل: پرسشنامه ترومای کودکی برنستاین و همکاران (۲۰۰۳)، پرسشنامه فراشناخت ولز (۱۹۹۷) و خلاصه جلسات درمان شناختی رفتاری سیتسس و پاسکالی (۲۰۱۴) بودند. پس از گزینش تصادفی گروه ها، از گروه آزمایش و گروه کنترل پیش آزمون به عمل آمد. سپس بر روی گروه آزمایش، مداخله درمان شناختی رفتاری در ۱۲ جلسه و هر جلسه به مدت ۶۰ دقیقه ارائه شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش تحلیل کوواریانس و نرم افزار۲۶spss استفاده شد. با توجه به یافته های بدست آمده مقدار ۸۵/۸F=، ۰۵/۰P< می باشد که نشان می دهد تحلیل کوواریانس به طور کلی معنادار بوده است و نتایج نشان می دهد که درمان شناختی رفتاری بر ترومای کودکی و فراشناخت در ابراز هیجان در افراد با اختلال اضطراب اجتماعی مراجعه کننده به مراکز روانشناختی شهر دزفول موثر است.

کلیدواژه ها:

ترومای کودکی ، درمان شناختی رفتاری ، فراشناخت ، اختلال اضطراب اجتماعی