اثربخشی روش آزاد سازی عاطفی بر انعطاف پذیری کنشی، اضطراب بارداری و ترس از زایمان در زنان نخست زا مراجعه کننده به مرکز زایمان فیزیولوژیک بیمارستان فاطمه الزهرا شهر اهواز

هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی روش آزاد سازی عاطفی بر انعطاف پذیری کنشی، اضطراب بارداری و ترس از زایمان در زنان نخست زا مراجعه کننده به مرکز زایمان فیزیولوژیک بیمارستان فاطمه الزهرا شهر اهواز بود. جامعه آماری پژوهش حاضر، شامل کلیه زنان باردار نخست زا شهر اهواز در سال ۱۴۰۳ بودند که در سه ماه آخر بارداری به مرکز زایمان فیزیولوژیک بیمارستان فاطمه الزهرا شهر اهواز مراجعه کردند. در این پژوهش با روش نمونه گیری هدفمند ۳۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب گردید و به صورت تصادفی ۱۵ نفر در گروه آزمایش و ۱۵ نفر در گروه کنترل قرار گرفتند. طرح پژوهش از نوع نیمه تجربی، پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل بود. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل: پرسش نامه انعطاف پذیری کنشی، کانر و دیویدسون(۲۰۰۳)؛ پرسشنامه اضطراب بارداری، وندنبرگ (۱۹۸۹)؛ پرسشنامه ترس از زایمان، هارتمن(۱۹۸۸) و برنامه آموزش تکنیک آزادسازی عاطفی (چرچ، ۲۰۱۸) بودند. با توجه به یافته های بدست آمده از متغیرانعطاف پذیری کنشی مقدار ۰۰۴/۴۴F=، ۰۰۰۱/۰P<؛ متغیر اضطراب بارداری مقدار ۶۳۲/۳۵F=، ۰۰۰۱/۰P< و متغیر ترس از زایمان مقدار ۱۵۶/۶۰F=، ۰۰۰۱/۰P< می باشد که نشان می دهد تحلیل کوواریانس به طور کلی معنادار بوده است و نتایج نشان می دهد که روش آزاد سازی عاطفی بر انعطاف پذیری کنشی، اضطراب بارداری و ترس از زایمان در زنان نخست زا مراجعه کننده به مرکز زایمان فیزیولوژیک بیمارستان فاطمه الزهرا شهر اهواز اثر دارد.

کلیدواژه ها:

روش آزاد سازی عاطفی ، انعطاف پذیری کنشی ، اضطراب بارداری ، ترس از زایمان ، زنان نخست زا