پیش بینی سازگاری اجتماعی بر اساس سبک زندگی اسلامی با نقش میانجی حمایت اجتماعی در زنان دانشجو

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه سبک زندگی اسلامی با سازگاری اجتماعی و نقش میانجی حمایت اجتماعی در میان دانشجویان زن استان قم بود. این پژوهش با رویکرد کاربردی و به روش کمی و توصیفی و با استفاده از پرسشنامه های استاندارد فرم کوتاه سبک زندگی اسلامی کاویانی (ILST)، سازگاری اجتماعی بل (BAS) و حمایت اجتماعی فیلیپس (PSS) انجام شد. نمونه پژوهش شامل ۱۴۸ دانشجو بود که به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. نتایج نشان داد که «سبک زندگی اسلامی» به طور معناداری با هر دو متغیر «سازگاری اجتماعی» و «حمایت اجتماعی» رابطه دارد. همچنین «حمایت اجتماعی» در رابطه بین «سبک زندگی اسلامی» و «سازگاری اجتماعی» نقش میانجی را ایفا می کند. نتایج بوت استرپ و آزمون سوبل حاکی از معناداری این اثر میانجی بود. نتایج این پژوهش نشان دهنده اهمیت توجه به سبک زندگی اسلامی در بهبود سازگاری اجتماعی از طریق حمایت اجتماعی است. این یافته ها می تواند در طراحی سیاست های فرهنگی و اجتماعی برای تقویت سلامت روان و سازگاری اجتماعی افراد جامعه موثر باشد.

کلیدواژه ها:

سبک زندگی اسلامی ، سازگاری اجتماعی ، حمایت اجتماعی ، دانشجویان زن