رابطه کیفیت آموزشی با سازگاری تحصیلی دانش آموزان اول متوسطه شهرستان قائمشهر

یکی از پدیده هایی که در دهه اخیر مورد توجه زیادی قرارگرفته، پدیده هوش هیجانی است که دلیل این امر توانایی بالاترین در حل بهتر مسائل و کاستن از میزان تعارضات بین آنچه انسان احساس میکند با آنچه فکر می کند است. هدفت پژوهش حاضر رابطه کیفیت آموزشی با سازگاری تحصیلی دانش-آموزان اول متوسطه شهرستان قائمشهر بوده، تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از حیث روش تحقیق، توصیفی از نوع همبستگی می باشد. تعداد نمونه۱۸۳۰ نفر با روش نمونه گیری تصادفی ساده با روش کوکران، به تعداد ۳۱۸ نفر تعیین گردید. اطلاعات مورد نیاز با استفاده از پرسشنامه های استاندارد پرسشنامه کیفیت آموزشی بوریس و کیم (۲۰۲۰)، پرسشنامه سازگاری تحصیلی بیکر و سریاک (۱۹۸۴) استفاده و جمع آوری شد. جهت بررسی فرضیه های تحقیق با نرم افزار Spss ورژن ۲۶ استفاده شده است. ضرایب رگرسیونی نیز نشان می دهد که متغیرهای کیفیت آموزشی با ضریب استاندارد بتا ۳۱۲/۰ معنادار و مثبتی بر سازگاری تحصیلی در سطح خطای ۰۵/۰ دارند. مبنی بر این که با افزایش کیفیت آموزشی در میان دانش آموزان میزان سازگاری تحصیلی نیز ارتقا می یابد. فرضیه اصلی تایید می شود. در پایان با توجه به نتایج حاصل، پیشنهادات کاربردی ارائه گردید.

کلیدواژه ها:

کیفیت آموزشی ، ناسازگاری تحصیلی ، دانش آموزان