اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر مشکلات رفتاری و ذهن آگاهی کودکان مبتلا به اختلال اضطراب شهرستان نوشهر

پژوهش حاضر با هدف اثربخشی درمان شناختی-رفتاری بر مشکلات رفتاری و ذهن آگاهی دانش آموزان مبتلا به اختلال اضطراب، انجام گردید. این پژوهش از نظر هدف، تحقیقی کاربردی و از نوع تحقیق نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و آزمایش می باشد. جامعه آماری پژوهش مورد مطالعه را دانش آموزان مبتلا به اختلال اضطراب شهرستان نوشهر تشکیل می دهند که با مراجعه به آموزش و پرورش شهرستان، آمار دانش آموزان منطفه ۱ را در زمستان ۱۴۰۳، ۱۳۵ نفر اعلام کردند که تعداد ۳۰ نفر دانش آموز (۱۵ نفر گروه کنترل و ۱۵ نفر گروه آزمایش) بعنوان نمونه با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شده و به روش تصادفی در گروه ها جایگزین شدند. پرسش نامه مشکلات رفتاری و ذهن آگاهی تحت عنوان پیش آزمون اجرا و بنابراین برای گروه آزمون جلسه های درمان شناختی-رفتاری برگزار شده است. پس از دو هفته از پایان یافتن جلسه ها، از دو گروه شاهد و آزمون، پس آزمون برگزار شده است و برای اندازه گیری متغیرها از پرسش نامه مشکلات رفتاری کوای و پترسون(۱۹۹۸) و پرسش نامه ذهن آگاهی فرایبورگ(۲۰۰۶)، استفاده شده است. جلسات آزمون درمان شناختی-رفتاری الیس(۱۹۹۵) در ۸ جلسه ۴۵ تا ۶۰ دقیقه ای انجام شد. از تحلیل کوواریانس چند متغیره مانکوا برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شده است. نتایج تحقیق حاکی از آن است که با کنترل پیش آزمون بین گروه های آزمایشی و گروه گواه در مشکلات رفتاری (۲۹/۴۸F= و ۰۰۱/۰P≤) و ذهن آگاهی (۴۶/۴۱F= و ۰۰۱/۰p≤) تفاوت معنی داری مشاهده می شود. به عبارت دیگر، درمان شناختی-رفتاری بر کاهش مشکلات رفتاری و بهبود ذهن آگاهی کودکان مبتلا به اختلال اضطراب تاثیر معنی داری داشته است.

کلیدواژه ها:

مشکلات رفتاری ، ذهن آگاهی ، درمان شناختی-رفتاری