ارتباط کیفیت زندگی با سلامت روان در زنان مبتلا به سرطان در شهرستان شیراز

رفتارهای ارتقاء دهنده سلامتی یک موضوع مهم در مطالعات بیماری های مزمن، به خصوص سرطان می باشد. بیماران سرطانی دچار مشکلات جسمی، روانی و اجتماعی زیادی می شوند که ممکن است این مشکلات باعث اختلال در سازگاری روانی آنان گردد. به همین منظور پژوهش حاضر با هدف تعیین ارتباط میان سبک زندگی ارتقا دهنده سلامت و سازگاری روانی با سرطان در بیماران نجات یافته از سرطان صورت گرفته است. متغیرهای از نظر سازگاری روانی معنادار است و متغیرهای سازگاری رتبه بندی های متفاوتی دارند و به ترتیب ۱- اجتناب شناختی -۲- تقدیرگرایی-۳- مبارزه طلبی-۴- دغدغه اضطراب-۵- مبارزه طلبی است و دربین این مولفه ها اجتناب شناختی، تقدیرگرایی، مبارزه طلبی پر اهمیت ترین و دغدغه اضطراب، مبارزه طلبی کم اهمیت ترین هستند. با توجه به اینکه سطح معنادار بودن آزمون ضریب همبستگی اسپیرمن (p<۰.۰۵، ۰.۰۱) بدست آمده نشان دهنده معنادار بودن رابطه بین دو متغیر می باشد و با توجه به جدول فوق چون مقدار ضریب همبستگی بین سبک زندگی و سازگاری روانی مقداری مثبت و ۰.۵ است بین دو متغیر رابطه همبستگی مثبت و قوی وجود دارد یعنی با افزایش سبک زندگی سازگاری روانی نیز افزایش می یابد.

کلیدواژه ها:

کیفیت زندگی ، روان درمانی ، سازگاری روانی