بررسی رابطه بین رضایت اجتماعی و کاهش نرخ بیماری های اجتماعی در جوامع شهری و روستایی

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین رضایت اجتماعی و کاهش نرخ بیماری های اجتماعی در جوامع شهری و روستایی می باشد. سلامتی یکی از مفاهیم اساسی در هستی انسان بوده و بهبود وضعیت سلامتی یکی از معیارهای مهم توسعه اجتماعی- اقتصادی هم نیز بوده است. سلامتی مفهومی چند بعدی است و تعریف سازمان بهداشت جهانی سلامت نیز به سه بعد جسمی، روانی، اجتماعی آن اشاره دارد. شاید بعد اجتماعی سلامت، پیچیده ترین و در عین حال، بحث برانگیزترین جنبه از سلامت باشد، و می توان گفت امروزه یکی از محور های مهم و اساسی ارزیابی سلامتی جوامع مختلف که تقش مهمی در تضمین پویایی و کارآمدی هر جامعه ایفا می کند، برخورداری جامعه از سلامت اجتماعی است. در جوامع شهری، زندگی در شرایط پیچیده تر و با سرعت بالاتر است و، معمولا افراد را با مشکلات مختلفی چون فشارهای اقتصادی، فقر، عدم انسجام اجتماعی و نارضایتی از شرایط شغلی روبرو می کند. این مشکلات می توانند باعث افزایش بیماری های اجتماعی مانند اضطراب، افسردگی، مصرف مواد مخدر، خشونت و بیکاری شوند. با این حال، در جوامع شهری فرصت های بیشتری برای کسب آموزش، مشارکت اجتماعی و درمان های پزشکی وجود دارد که می تواند بر بهبود رضایت اجتماعی تاثیرگذار باشد، همچنین در جوامع روستایی، که معمولا جمعیت کمتری دارند و ارتباطات نزدیک تری بین افراد وجود دارد، مشکلات اجتماعی متفاوتی ممکن است بروز پیدا کند. فقر، کمبود خدمات بهداشتی و آموزشی، مهاجرت به شهرها و مسائل مربوط به کشاورزی می تواند به نارضایتی اجتماعی منجر شود. ولی در عین حال، رضایت اجتماعی را می توان به طور غیرمستقیم بدست آورد و باعث کاهش مشکلات اجتماعی شد. کلید واژه: رضایت اجتماعی، جوامع شهری و روستایی، سلامتی، کاهش بیماری.

کلیدواژه ها:

رضایت اجتماعی ، جوامع شهری و روستایی ، سلامتی ، کاهش بیماری