نقش تنهایی اجتماعی، سرسختی ذهنی و اعتیاد به شبکه های مجازی در تمایل به خودکشی در جوانان ۱۸ تا ۲۲ساله

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تنهایی اجتماعی، سرسختی ذهنی و اعتیاد به شبکه های مجازی در پیش بینی تمایل به خودکشی در جوانان ۱۸ تا ۲۲ ساله شهر تهران انجام شد. روش تحقیق: این تحقیق از نوع همبستگی و به روش توصیفی-تحلیلی انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه جوانان ۱۸ تا ۲۲ ساله ساکن تهران بود که از میان آن ها ۱۳۹ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. داده ها با استفاده از ابزارهای معتبر روان شناختی جمع آوری شد و تحلیل ها با استفاده از روش های آماری همبستگی و رگرسیون صورت گرفت. ابزار: برای گردآوری داده ها از چهار پرسشنامه معتبر استفاده شد: ۱) پرسشنامه احساس تنهایی اجتماعی و عاطفی بزرگسالان (SELSA-S)، ۲) پرسشنامه سرسختی روان شناختی اهواز، ۳) پرسشنامه اعتیاد به اینترنت یانگ، و ۴) پرسشنامه افکار خودکشی بک. نتایج: نتایج تحلیل داده ها نشان داد که بین احساس تنهایی اجتماعی و تمایل به خودکشی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین سرسختی ذهنی با تمایل به خودکشی رابطه منفی و معناداری داشت. در خصوص اعتیاد به اینترنت، رابطه مستقیمی با تمایل به خودکشی مشاهده نشد، اما در گروهی از افراد با سطح بالای اعتیاد به اینترنت، علائم افکار خودکشی گزارش گردید. پیشنهادات: بر اساس نتایج پژوهش، پیشنهاد می شود که برنامه های پیشگیرانه و درمانی برای جوانان طراحی شود که بر کاهش احساس تنهایی اجتماعی، تقویت سرسختی ذهنی و کنترل استفاده از شبکه های مجازی متمرکز باشد. همچنین، آموزش مهارت های مقابله ای و ارتقای تاب آوری روانی به ویژه در زمینه فشارهای اجتماعی و دیجیتال می تواند به کاهش خطر تمایل به خودکشی در این گروه سنی کمک کند.

کلیدواژه ها:

تنهایی اجتماعی ، سرسختی ذهنی ، اعتیاد به اینترنت ، افکار خودکشی