بررسی نقش خانواده و محیط آموزشی در شکل گیری شخصیت و رفتارهای اجتماعی کودکان

مقاله حاضر به بررسی تاثیر خانواده و محیط آموزشی بر شکل گیری شخصیت و رفتارهای اجتماعی کودکان پرداخته است. هدف این تحقیق شناسایی و تحلیل نقش دو نهاد کلیدی خانواده و مدرسه در توسعه مهارت های اجتماعی و عاطفی کودکان است. نتایج نشان می دهد که خانواده به عنوان اولین نهاد اجتماعی با ارائه الگوهای رفتاری، ارزش ها و مهارت های اجتماعی، تاثیر عمیقی بر اعتماد به نفس و مهارت های ارتباطی کودکان دارد. همچنین، محیط آموزشی به عنوان دومین فضای تاثیرگذار، با ایجاد تعاملات مثبت بین دانش آموزان، معلمان و همکلاسی ها، به ارتقاء خودتنظیمی و همکاری در کودکان کمک می کند. این تحقیق به تاثیرات متقابل و هم افزایی این دو محیط اشاره کرده و نشان می دهد که همکاری موثر میان خانواده و مدرسه می تواند منجر به بهبود رفتارهای اجتماعی و تقویت شخصیت کودکان شود. نتیجه گیری این مقاله شامل پیشنهاداتی برای تقویت همکاری بین خانواده و مدرسه به منظور بهینه سازی تاثیرات مثبت این دو بخش بر رشد اجتماعی و عاطفی کودکان می باشد.

کلیدواژه ها:

خانواده ، شخصیت کودکان ، فرزندپروری ، مهارت های اجتماعی ، توسعه عاطفی