بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش ترس از درد و افزایش تحمل پریشانی در بیماران مبتلا به کمردرد مزمن

کمردرد مزمن یکی از شایع ترین مشکلات جسمی در سطح جهان است که نه تنها عملکرد فیزیکی افراد را مختل می کند، بلکه با مشکلات روانشناختی از جمله ترس از درد و کاهش تحمل پریشانی همراه است. ترس از درد موجب اجتناب از فعالیت و تداوم ناتوانی می شود، در حالی که ناتوانی در تحمل پریشانی، شدت تجربه درد را افزایش می دهد. در این میان، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) با تمرکز بر پذیرش تجربه های ناخوشایند و تعهد به عمل در راستای ارزش های شخصی، به عنوان رویکردی موثر در مدیریت دردهای مزمن مطرح شده است. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر کاهش ترس از درد و افزایش تحمل پریشانی در بیماران مبتلا به کمردرد مزمن بود. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل بیماران مبتلا به کمردرد مزمن مراجعه کننده به کلینیک های درد در شهر تهران در سال ۱۴۰۳ بود. تعداد ۳۰ نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش در ۸ جلسه درمان مبتنی بر ACT شرکت کرد. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس ترس از درد (FPQ) و مقیاس تحمل پریشانی (DTS) بود. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس تحلیل شدند. نتایج تحلیل آماری نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به طور معناداری موجب کاهش ترس از درد و افزایش تحمل پریشانی در بیماران گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است (p<۰.۰۱). یافته ها نشان می دهد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد می تواند به عنوان یک روش مداخله ای موثر در کنار درمان های دارویی برای بیماران مبتلا به کمردرد مزمن، به ویژه در جنبه های روانشناختی مرتبط با درد، مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، ترس از درد ، تحمل پریشانی ، کمردرد مزمن