رابطه راهبردهای مقابله ای و سبک زندگی با سازگاری اجتماعی دانشجویان مجتمع آموزش عالی زرند

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه راهبردهای مقابله ای و سبک زندگی با سازگاری اجتماعی دانشجویان مجتمع آموزش عالی زرند بود. روش تحقیق: روش تحقیق توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل دانشجویان مقطع کاردانی و کارشناسی مجتمع آموزش عالی زرند در سال تحصیلی ۹۶-۹۷ که به تعداد ۴۶۹ نفر بوده است. حجم نمونه با توجه به جدول مورگان ۲۱۰ نفر در نظر گرفته شد و روش نمونه گیری به صورت طبقه ای و بر اساس رشته تحصیلی دانشجویان بود. ابزار: برای گردآوری اطلاعات پرسشنامه های سبک زندگی والکر و همکاران (۱۹۸۷)، سازگاری بل (۲۰۰۰) و مقابله با استرس اندلر و پارکر (۱۹۹۴) به کار رفت. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل رگرسیون و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که بین راهبرد هیجان مدار و اجتنابی با سازگاری اجتماعی رابطه منفی وجود دارد. بین سبک زندگی و راهبرد مساله مدار با سازگاری اجتماعی رابطه مثبت وجود دارد. سبک زندگی، راهبرد مساله مدار، راهبرد هیجان مدار و راهبرد اجتنابی به ترتیب بیشترین قدرت تبیین را در مورد سازگاری اجتماعی داشتند. پیشنهادها: به منظور افزایش سازگاری دانشجویان، آموزش سبک زندگی و سبک های مقابله ای برای دانشجویان در نظر گرفته شود.

کلیدواژه ها:

راهبردهای مقابله ای ، سبک زندگی ، سازگاری اجتماعی