نقش طرحواره های ناسازگار اولیه و انعطاف پذیری روانشناختی در پیش بینی اختلالات اضطرابی دانشجویان

افزایش شیوع اختلالات اضطرابی در میان دانشجویان، به عنوان یکی از گروه های آسیب پذیر جامعه، توجه پژوهشگران و متخصصان سلامت روان را به خود جلب کرده است. شناخت عوامل شناختی و هیجانی تاثیرگذار بر بروز و تداوم این اختلالات می تواند نقش مهمی در پیشگیری و مداخلات درمانی ایفا کند. پیشینه پژوهشی نشان می دهد که ساختارهای بنیادین ذهنی فرد، همچون طرحواره های ناسازگار اولیه، و توانایی های مقابله ای همچون انعطاف پذیری روان شناختی، از مهم ترین پیش بین های سلامت یا آسیب روانی محسوب می شوند. از این رو، پرداختن به این متغیرها می تواند ابعاد تازه ای از فرایند شکل گیری اضطراب در دانشجویان را روشن سازد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش طرحواره های ناسازگار اولیه و انعطاف پذیری روان شناختی در پیش بینی اختلالات اضطرابی در دانشجویان انجام شده است. این مطالعه از نوع همبستگی بوده و جامعه آماری آن را کلیه دانشجویان دانشگاه های شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ تشکیل می دهند. نمونه ای به حجم ۳۰۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند و با استفاده از پرسشنامه های طرحواره یانگ (YSQ-SF)، انعطاف پذیری روان شناختی (AAQ-II) و اضطراب بک (BAI) مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده ها با استفاده از روش های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین طرحواره های ناسازگار اولیه و اختلالات اضطرابی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد، در حالی که بین انعطاف پذیری روان شناختی و اختلالات اضطرابی رابطه منفی و معناداری مشاهده شد. همچنین، نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که طرحواره های ناسازگار اولیه و انعطاف پذیری روان شناختی به طور معناداری قادر به پیش بینی اختلالات اضطرابی در دانشجویان هستند. بر اساس یافته های این پژوهش، توجه به طرحواره های ناسازگار اولیه و تقویت انعطاف پذیری روان شناختی می تواند در پیشگیری و درمان اختلالات اضطرابی دانشجویان موثر باشد.

کلیدواژه ها:

طرحواره های ناسازگار اولیه ، انعطاف پذیری روان شناختی ، اختلالات اضطرابی ، دانشجویان ، پیش بینی روان شناختی