نقش انعطاف پذیری در توسعه و تفکیک فضایی خانه

خانه جزء اولین و بدیهی ترین نیازهای انسان محسوب می گردد که در طراحی آن توجه به اصول کیفی بسیار جایگاه حساس و کلیدی را دارا می باشد. الگوی رشد در خانواده ایرانی حاکی از زاد و ولد افراد می باشد که صاحب نظران از آن به عنوان انبساط در ساختار خانواده یاد می کنند. در مقابل با مرگ و میر، مهاجرت و استقلال، افراد شاهد کاهش جمعیت یا انقباض هستیم. به واسطه همین رشد و کاهش جمعیت در تعداد اعضای خانواده در یک بازه زمانی، نیازهای فضایی اعضای خانواده دستخوش تغییرات نامحسوسی می شود. از این رو برای پاسخ به نیازهای متنوع و متغیر ساکنان، بهره گیری از الگوهای انعطاف پذیری بهترین راه حل قلمداد می شود. این مولفه ها شامل توسعه و تفکیک هستند. در خصوص ارتقاء کیفیت انعطاف پذیری در طراحی که هدف تحقیق پیش رو است با استناد به متون و مطالعات کتابخانه ای با عنایت به اهمیت نقش توسعه و تفکیک در ایجاد انعطاف پذیری واحد مسکونی به مولفه های تفکیک و توسعه در انعطاف پذیری و همچنین لزوم توجه به قابلیت ادغام و تفکیک در واحد مسکونی پرداخته شده است.

کلیدواژه ها:

معماری انعطاف پذیر ، توسعه مسکن ، تفکیک فضایی