تشخیص اختلال اوتیسم با استفاده از ویژگی زمان فرکانس سیگنال گفتار

یکی از اختلالات فراگیر، رشد اوتیسم است که با نقص در روابط اجتماعی شناخته می شود. در این پژوهش سیگنال گفتار افراد مبتلا به اوتیسم بررسی شده و هدف تشخیص آنها از افراد سالم با تحلیل ویژگی های زمانی فرکانسی و زمانی فرکانسی گفتار بود. از پایگاه داده Child Pathological Speech استفاده شد. معماری شبکه کانولوشنی مبتنی بر STFT با لایه های مل اسپکتروگرام، لگاریتم مل اسپکتروگرام و فیلتر پیش تاکید بررسی شد. مدل PEF با پارامترهای قابل یادگیری دقت ۹۹.۱ داشت. این روش امکان مداخله زودهنگام را فراهم کرده اما نیازمند آزمون در شرایط واقعی است.

کلیدواژه ها:

تشخیص زودهنگام ، پردازش سیگنال ، گفتار ، تبدیل زمان فرکانس ، شبکه های عصبی