شق القمر؛ بررسی جامع و انتقادی پدیده ای منسوب به پیامبر اسلام (ص)

واقعه «شق القمر» یا شکافته شدن ماه معجزه ای منسوب به پیامبر اسلام (ص) است که جایگاه محوری در سنت های اسلامی و تفاسیر قرآنی دارد. این مقاله با هدف بررسی جامع و انتقادی پدیده شق القمر به تحلیل متون و مباحث کلامی و تاریخی پیرامون آن می پردازد. روش پژوهش تحلیلی توصیفی بوده و بر اساس فحص در منابع تفسیری به ویژه سوره قمر آیات ۱ و ۲، کتب حدیثی از فریقین شیعه و سنی و آثار کلامی متقدم و متاخر استوار است. یافته ها نشان می دهد که عمده مفسران و محدثان، وقوع این معجزه حسی و اقتراحی را در زمان پیامبر (ص) پذیرفته اند اما اقلیتی از مفسران و محققان معاصر آن را استعاره ای از نزدیک شدن قیامت یا آشکار شدن حقیقت می دانند. مقاله به طور مفصل به چالش های تاریخی مانند عدم ثبت جهانی، شبهات علمی مانند ناممکن بودن فیزیکی واقعه و پاسخ های کلامی تاریخی ارائه شده توسط علمای اسلام می پردازد. در نهایت، مقاله استدلال می کند که پذیرش این واقعه به عنوان یک معجزه حسی هرچند با مشکلات متنی و تاریخی روبروست اما در بافتار کلامی، پاسخ دهی به اقتراح مشرکان و اثبات نبوت اهمیت بنیادین دارد.

کلیدواژه ها:

شق القمر ، معجزه ، سوره قمر ، اقتربت الساعه ، تاریخ اسلام ، نقد ، حدیث ، کلام ، ناساء ، اعجاز علمی