طراحی زیست بوم های یادگیری سیال: ایجاد فضاهای آموزشی انعطاف پذیر و پویا در کلاس های سوم و چهارم ابتدایی

این مقاله به طراحی و تبیین مفهوم «زیست بوم های یادگیری سیال» به عنوان راهبرد نوینی برای ایجاد فضاهای آموزشی انعطاف پذیر و پویا در پایه های سوم و چهارم ابتدایی می پردازد. با پذیرش این اصل که محیط فیزیکی و اجتماعی کلاس درس، عاملی زنده و تاثیرگذار بر فرآیند یادگیری است، این پژوهش به بررسی چگونگی طراحی فضاهای چندوجهی می پردازد که قابلیت تطبیق با سبک های مختلف یادگیری، نیازهای متغیر دانش آموزان و ماهیت پویای محتوای درسی را دارا باشند. روش این پژوهش، طراحی محور و بر پایه مطالعه موردی اجراشده در چند کلاس درس است که در آن، عناصری مانند مبلمان متحرک، ایستگاه های یادگیری موضوعی، فناوری یکپارچه و مناطق انعطاف پذیر برای فعالیت های فردی و گروهی به کار گرفته شد. یافته ها حاکی از آن است که چنین محیطی، تعاملات اجتماعی مثبت، مشارکت فعالانه در فرآیند یادگیری و خودگردانی دانش آموزان را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد. در نهایت، این مقاله چارچوبی برای اجرا ارائه می دهد و استدلال می کند که گذار از کلاس های ایستا به زیست بوم های سیال، نه تنها یک تغییر فیزیکی، بلکه تحولی پارادایمی در جهت پرورش مهارت های سده بیست ویکم مانند تفکر نقاد، خلاقیت و همکاری است.

کلیدواژه ها:

زیست بوم یادگیری ، فضای آموزشی انعطاف پذیر ، طراحی کلاس پویا