مدیریت دانش ضمنی معلمان ابتدایی پایه چهارم از طریق شبکه های همکار یادگیرنده: مدلی برای انتقال تجربیات عملی و ناگفته

این مقاله به بررسی راهبردهای مدیریت دانش ضمنی معلمان پایه چهارم ابتدایی در بستر شبکه های همکار یادگیرنده می پردازد. دانش ضمنی معلمان به عنوان گنجینه ای از تجربیات عملی، بینش های ناگفته و مهارت های اکتسابی در عمل آموزشی، نقش تعیین کننده ای در کیفیت تدریس و بهبود یادگیری دارد. با این حال، ماهیت تلویحی و غیرکدگذاری شده این دانش، انتقال و تسهیم آن را با چالش مواجه ساخته است. این پژوهش با رویکرد کیفی و از طریق مطالعه ی موردی چندگانه، به طراحی و اعتبارسنجی مدلی برای استخراج، مستندسازی و انتقال این دانش ارزشمند در شبکه های همکاری حرفه ای می پردازد. یافته ها نشان می دهد که ایجاد چنین شبکه هایی مبتنی بر اعتماد و گفت وگو و به کارگیری روش هایی مانند قصه گویی حرفه ای، مشاهده همتایان، مربیگری و طرح های درس مشارکتی، می تواند دانش ضمنی را به دانش صریح و قابل اشتراک تبدیل کند. مدل پیشنهادی، چارچوبی عملی برای نهادینه سازی یادگیری جمعی و غنی سازی سرمایه فکری در مدرسه ارائه می دهد و نشان می دهد که چگونه می توان شکاف بین تجربه عملی معلمان کارآزموده و دانش نظری معلمان تازه کار را از طریق ایجاد یک 'حافظه سازمانی زنده' پر کرد. این مقاله در نهایت بر این نکته تاکید می ورزد که مدیریت اثربخش دانش ضمنی، نه تنها توسعه حرفه ای فردی را تسریع می کند، بلکه منجر به ارتقای کیفیت آموزشی در سطح سیستم می شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت دانش ، دانش ضمنی ، شبکه های همکار یادگیرنده ، تجربیات عملی ، مدرسه