اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر تاب آوری، انسجام خانواده و رابطه والد-فرزندی در والدین دارای کودک پرخاشگر شهرستان گز برخوار

چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر تاب آوری، انسجام خانواده و رابطه والد-فرزندی در والدین دارای کودک پرخاشگر در شهرستان گز برخوار انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. نمونه گیری به صورت در دسترس انجام شد و شامل ۳۰ نفر از والدین دارای کودک پرخاشگر بود که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جای گرفتند. ابزارهای گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه تاب آوری کونور و دیویدسون، پرسشنامه انسجام خانواده رضویه و سامانی، و مقیاس رابطه والد-کودک پیانتا بود. گروه آزمایش طی ده جلسه آموزش مهارت های زندگی شامل مهارت هایی چون خودآگاهی، کنترل هیجان، حل مسئله، همدلی و ارتباط موثر را دریافت کرد. نتایج حاصل از تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد که بین دو گروه آزمایش و کنترل در متغیرهای وابسته تفاوت معناداری وجود دارد (p<۰.۰۱). آموزش مهارت های زندگی منجر به افزایش معنی دار تاب آوری والدین، بهبود انسجام خانواده و ارتقاء ابعاد مختلف رابطه والد-فرزندی شامل کاهش تعارض، افزایش صمیمیت و وابستگی مثبت شد. همچنین، یافته ها نشان داد که این مداخله بر مولفه های مختلف تاب آوری مانند احساس شایستگی، پذیرش تغییر، کنترل و معنویت اثرگذار بوده است. نتایج حاکی از آن است که آموزش مهارت های زندگی می تواند به عنوان رویکردی موثر در ارتقای عملکرد روان شناختی خانواده ها و پیشگیری از مشکلات رفتاری کودکان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، تاب آوری ، انسجام خانواده ، رابطه والد-فرزندی ، پرخاشگری کودکان