ماساژ تعادل به عنوان مدل تنظیم زیستی در تعدیل استرس و افزایش بهره وری: تبیینی از هم تنظیمی سمپاتیک و پاراسمپاتیک

چکیده پژوهش حاضر با هدف تبیین مکانیسم های تنظیم زیستی در مدل ماساژ تعادل و بررسی اثرات آن بر تعدیل استرس، عملکرد شناختی و اختلالات عصبی انجام شده است. این سبک، که توسط وحید نثاری بنیان گذار مکتب ماساژ تعادل با سابقه چندین ساله در ماساژ درمانی و طب سنتی تدوین شده، بر مبنای هم تنظیمی سمپاتیک–پاراسمپاتیک و تحریک گیرنده های لمسی آرام (C tactile afferents) طراحی گردیده است. در این مطالعه، داده های فیزیولوژیک نظیر تغییرپذیری ضربان قلب (HRV)، شاخص های تن آهنگی تنفسی و دمای موضعی بدن به عنوان معیارهای تنظیم زیستی بررسی شدند. نتایج نشان داد که تحریک دوطرفه و ریتمیک در مسیرهای پشتی–قدامی بدن موجب افزایش تون واگی، کاهش کورتیزول بزاقی و ارتقای هم آهنگی قشری مغز می گردد. علاوه بر این، در مطالعه ی موردی میگرن، اعمال سه فاز درمانی شامل تنظیم حسی، یکپارچگی محور میانی و هم نوسازی شناختی سبب کاهش حساسیت عصبی، تعادل دمایی و بازگشت ریتم های زیستی شد. یافته ها بیانگر آن است که ماساژ تعادل فراتر از یک مداخله ی عضلانی، نوعی بازتنظیم چندسیستمی است که از سطح عصبی تا روانی عمل کرده و قابلیت ادغام در برنامه های سلامت محیط کار و درمان های کم تهاجمی اختلالات استرس محور را دارد.

کلیدواژه ها:

تنظیم زیستی ، ماساژ تعادل ، هم تنظیمی عصبی ، استرس مزمن ، میگرن