تحلیل هم افزایی میان معماری پایدار و کسب وکارهای سبز در چارچوب توسعه پایدار شهری؛ مطالعه موردی شهر تنکابن

در دهه های اخیر شهرها با چالش های جدی ناشی از رشد شتابان، جمعیت، افزایش مصرف انرژی، تخریب منابع طبیعی و تغییرات اقلیمی مواجه شده اند. این شرایط ضرورت بازنگری در الگوهای کالبدی معماری و فعالیت های اقتصادی شهری را برجسته می سازد. معماری پایدار و کسب وکارهای سبز به عنوان دو مولفه مکمل در مسیر توسعه پایدار شهری مطرح هستند که تعامل هم افزا میان آنها می تواند تاب آوری کالبدی، زیست محیطی و اقتصادی شهرها را افزایش دهد. هدف این پژوهش، تحلیل هم افزایی میان معماری پایدار و کسب وکارهای سبز در چارچوب توسعه پایدار شهری با تمرکز بر شهر تنکابن است. پژوهش حاضر از رویکرد ترکیبی (کمی-کیفی) و روش تحلیل داده ها با مدل سازی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) بهره برده است. جامعه آماری شامل کارشناسان و خبرگان حوزه معماری، شهرسازی و کسب وکارهای سبز در تنکابن بوده و داده ها با پرسشنامه محقق ساخته جمع آوری شد. یافته ها نشان دادند که مولفه های معماری پایدار طراحی اقلیمی، مصالح کم اثر، بهره وری انرژی، کیفیت محیط زندگی، یکپارچگی کالبدی و مدیریت منابع و کسب وکارهای سبز (نوآوری زیست محیطی، اقتصاد چرخ های زنجیره تامین سبز، مسئولیت اجتماعی و اشتغال سبز) از نظر کارشناسان دارای اهمیت بالایی هستند. همچنین شاخص های هم افزایی مانند تعامل پروژه ها، توسعه زنجیره ارزش سبز و مشارکت شهروندان میانگین بالایی را نشان دادند و حاکی از نقش کلیدی هماهنگی میان طراحی کالبدی و فعالیت های اقتصادی سبز در تقویت تاب آوری شهری است. نتایج پژوهش تاکید می کند که هم افزایی میان معماری پایدار و کسب وکارهای سبز می تواند چارچوبی موثر برای توسعه شهری فراهم آورد که هم از نظر زیست محیطی پایدار، هم اقتصادی مقاوم و هم اجتماعی مشارکتی باشد. این مطالعه با ارائه مدل مفهومی بومی، بستری برای سیاست گذاری و برنامه ریزی شهری پایدار در شهرهای میان مرتبه با اقلیم خاص همچون تنکابن فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

معماری پایدار ، کسب وکار سبز ، توسعه پایدار شهری ، هم افزایی ، شهر تنکابن