نقش انرژی هیجانی مثبت در پیشرفت تحصیلی و روان شناختی دانش آموزان دوره ابتدایی

هدف این پژوهش، بررسی تاثیر مستقیم و غیرمستقیم انرژی هیجانی مثبت (شامل شادی، اشتیاق، احساس تعلق و انگیزش درونی) بر پیشرفت تحصیلی و رشد روان شناختی دانش آموزان دوره ابتدایی است. این مطالعه با رویکرد کیفی و از طریق روش شناسی پدیدارشناسی تفسیری، به تحلیل تجربیات زیسته یک ساله معلم-پژوهنده در کلاس درس پایه سوم ابتدایی پرداخته است. داده ها از طریق مشاهده مشارکتی، مصاحبه نیمه ساختاریافته با دانش آموزان و اولیا، و یادداشت های بازتابی روزانه گردآوری و با استفاده از روش تحلیل مضمون تفسیر شدند. یافته ها نشان می دهد که انرژی هیجانی مثبت، نه تنها به عنوان تسهیل گر فرآیندهای شناختی (مانند حافظه، توجه و حل مسئله) عمل می کند، بلکه به شکل گیری هویت تحصیلی مثبت، افزایش تاب آوری و تقویت مهارت های اجتماعی منجر می شود. این پژوهش بر ضرورت تحول در الگوهای آموزشی از حافظه محوری به سوی الگوی «یادگیری عاطفه بنیاد» تاکید دارد و راهکارهای عملی برای تلفیق سنجیده ی هیجان های مثبت در برنامه درسی پیشنهاد می دهد.

کلیدواژه ها:

انرژی هیجانی مثبت ، پیشرفت تحصیلی ، روان شناسی مثبت نگر ، دانش آموزان ابتدایی ، تاب آوری تحصیلی.