مدیریت مدرسه ابتدایی و تقویت مهارت های اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان

مدرسه ابتدایی به عنوان نخستین نهاد رسمی تربیتی، نقشی بنیادین در شکل گیری شخصیت اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان ایفا می کند و مدیریت مدرسه در این میان جایگاهی تعیین کننده دارد. هدف این مقاله، تبیین نقش مدیریت مدرسه ابتدایی در تقویت مهارت های اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان و تحلیل سازوکارهای مدیریتی موثر در این فرایند است. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی–تحلیلی و بر مبنای مطالعات اسنادی، نظریه های تربیتی و یافته های پژوهش های پیشین انجام شده است. نتایج بررسی ها نشان می دهد که سبک رهبری مدیر مدرسه، فضای اخلاقی حاکم بر مدرسه، شیوه های مشارکت دهی دانش آموزان، تعامل مدیر با معلمان و والدین و همچنین الگوهای رفتاری مدیر، تاثیر مستقیمی بر رشد مهارت هایی نظیر همکاری، همدلی، مسئولیت پذیری، احترام به دیگران و پایبندی به هنجارهای اخلاقی دارد. مدیران مدارسی که از رویکرد رهبری مشارکتی، اخلاق مدار و تحول آفرین بهره می برند، بیش از سایرین قادرند محیطی امن، حمایتی و یادگیرنده ایجاد کنند که در آن دانش آموزان فرصت تجربه عملی ارزش های اخلاقی و اجتماعی را می یابند. یافته ها همچنین نشان می دهد که مدیریت مدرسه صرفا یک وظیفه اداری نیست، بلکه کنشی تربیتی و فرهنگی است که می تواند به صورت نظام مند بر تربیت شهروندان مسئول و اخلاق محور اثرگذار باشد. در نهایت، مقاله بر ضرورت توانمندسازی مدیران مدارس ابتدایی در حوزه رهبری اخلاقی، آموزش مهارت های اجتماعی و طراحی برنامه های مدرسه محور تاکید می کند و پیشنهاد می دهد سیاست گذاران آموزشی، مدیریت مدرسه را به عنوان یکی از محورهای کلیدی تربیت اخلاقی و اجتماعی در نظام آموزش ابتدایی مورد توجه قرار دهند.

کلیدواژه ها:

مدیریت مدرسه ابتدایی ، مهارت های اجتماعی ، تربیت اخلاقی ، رهبری آموزشی ، محیط تربیتی.