بررسی تاثیر استفاده از سیستم های آموزش تعاملی (Interactive Learning Systems) بر یادگیری مفاهیم ریاضی در دبستان

دنیای پویای آموزش امروز، به طور فزاینده ای شاهد روی آورد به فناوری های دیجیتالی به عنوان ابزارهای توانمندساز در فرآیند یادگیری است. در این میان، سیستم های آموزش تعاملی (ILSs) به عنوان پل ارتباطی میان رویکردهای سنتی آموزش ریاضی و نیازهای شناختی و انگیزشی دانش آموزان عصر دیجیتال، جایگاهی ویژه یافته اند. این مقاله با هدف بررسی تاثیر عمیق و چندوجهی این سیستم ها بر یادگیری مفاهیم ریاضی در مقطع دبستان، به عنوان دوران شکل گیری پایه های تفکر منطقی و انتزاعی، نگاشته شده است. یافته ها، که مبتنی بر مرور نظام مند مطالعات تجربی و نظری است، نشان می دهد که سیستم های آموزش تعاملی با فراهم آوردن محیطی چندحسی، بازخورد فوری و شخصی سازی شده، نه تنها می توانند به بهبود درک مفهومی، حل مسئله و حفظ آموخته ها بیانجامند، بلکه از طریق افزایش تعامل شناختی، تقویت خودکارآمدی ریاضی و تغییر نگرش نسبت به این علم، نقشی حیاتی در غلبه بر اضطراب ریاضی ایفا می کنند. با این حال، این مسیر با چالش هایی چون طراحی اثربخش محتوا، ادغام با برنامه درسی، شکاف دیجیتالی و نیاز به تغییر نقش معلم همراه است. این نوشتار در پی ارائه تحلیل جامعی است که فراتر از شعارهای فناورانه، امکان سنجی و چارچوب های مسئولانه بکارگیری این سیستم ها را در خدمت ارتقای کیفی آموزش ریاضی پایه نشان دهد.

کلیدواژه ها:

سیستم های آموزش تعاملی (ILS) ، یادگیری ریاضی دبستان ، درک مفهومی ریاضی ، فناوری آموزشی ، بازخورد فوری ، شخصی سازی یادگیری ، اضطراب ریاضی ، خودکارآمدی ریاضی ، تعامل شناختی ، ادغام فناوری.