اهمیت نگاه تربیتی معلم در تمامی لحظات آموزش

نقش معلم در نظام آموزشی، فراتر از انتقال مفاهیم علمی و پوشش سرفصل های درسی است؛ معلمان در واقع معماران اصلی هویت و شخصیت نسل آینده هستند. این مقاله با هدف تبیین «اهمیت نگاه تربیتی معلم در تمامی لحظات آموزش» به نگارش درآمده است. فرضیه اصلی نوشتار حاضر بر این استوار است که تفکیک مرز میان «آموزش» و «تربیت» یک خطای راهبردی است؛ چرا که هر کنش آموزشی، ذاتا واجد پیامی تربیتی است. در این راستا، مفهوم «برنامه درسی پنهان» مورد واکاوی قرار گرفته و نشان داده می شود که چگونه رفتارهای غیرکلامی، نحوه مواجهه با خطای دانش آموز، عدالت در توزیع توجه و حتی واکنش های عاطفی معلم در لحظات غیررسمی کلاس، بیش از محتوای کتب درسی در شکل گیری الگوهای رفتاری دانش آموزان موثر است. یافته های این پژوهش نشان می دهد که وقتی معلم با نگاهی جامع نگر و تربیتی به کلاس قدم می گذارد، محیط یادگیری از یک فضای مکانیکی به بستری پویا برای رشد مهارت های اخلاقی، اجتماعی و عاطفی تبدیل می شود. در نهایت، مقاله بر این نکته تاکید می ورزد که اثربخشی آموزشی تنها در گرو تسلط بر فنون تدریس نیست، بلکه در گرو آگاهی همیشگی معلم از مسئولیت خطیر خود به عنوان یک الگوی زیسته در هر ثانیه از حضور در فضای آموزشی است.

کلیدواژه ها:

نگاه تربیتی ، معلم ، آموزش ، برنامه درسی پنهان ، رشد شخصیت ، تعامل کلاسی