ارائه مدل پیش بینی رفتار نوآورانه معلمان دوره ابتدایی شهر اردبیل بر اساس نقش همزمان تصمیم گیری استراتژیک و تسهیل گری شغلی در سال ۱۴۰۴

هدف از انجام این تحقیق پیش بینی رفتار نوآورانه معلمان دوره ابتدایی شهر اردبیل بر اساس تصمیم گیری استراتژیک و تسهیل گری شغلی بود. تحقیق از منظر هدف کاربردی، از نظر ماهیت کمی و از نظر شیوه اجرا توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه معلمان دوره ابتدایی شهر اردبیل در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که تعداد آن تقریبا ۲۴۰۰ نفر تعیین شد. با استناد به جدول مورگان حداقل حجم نمونه تعداد ۳۳۱ نفر تعیین شد. در این راستا تعداد ۳۷۴ نفر از جامعه آماری با استفاده از روش نمونه گیری غیرتصادفی دردسترس به عنوان نمونه آزمودنی ها انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات در این پژوهش پرسشنامه تصمیم گیری استراتژیک دوستار (۱۳۷۸)، پرسشنامه رفتار نوآورانه کانتر (۱۹۸۸) و پرسشنامه تسهیل گری غلامعی و همکاران (۱۳۸۶) بودند. نتایج حاکی از آن هستند که تصمیم گیری استراتژیک و تسهیل گری شغلی، هر دو به صورت معنادار، رفتار نوآورانه معلمان را پیش بینی می کنند. سهم پیش بینی رفتار نوآورانه معلمان دوره ابتدایی شهر اردبیل بر اساس تصمیم گیری استراتژیک ۵۸۳/۰ (Beta=۰.۵۸۳) و تسهیل گری شغلی ۱۳۱/۰ (Beta=۰.۱۳۱) می باشد. در نهایت می توان اذعان داشت که تصمیم گیری استراتژیک و تسهیل گری شغلی از عوامل موثر در ارتقاء رفتار نوآورانه معلمان دوره ابتدایی هستند. به ویژه ظرفیت تحمل مخاطره و تنظیم بیرونی نقش برجسته ای در این فرآیند دارند. بنابراین، توجه به این عوامل می تواند زمینه ساز افزایش نوآوری در فعالیت های آموزشی باشد.

کلیدواژه ها:

رفتار نوآورانه ، تصمیم گیری استراتژیک ، تسهیل گری شغلی ، معلمان دوره ابتدایی