بهینه سازی زمان بندی کلاسی برای مشارکت بیشتر

زمان بندی کلاس های آموزشی یکی از چالش برانگیزترین و در عین حال حیاتی ترین وظایف در نظام های آموزشی است. این فرآیند نه تنها بر کارایی اداری موسسات تاثیر می گذارد، بلکه نقش مستقیمی در کیفیت یادگیری و میزان مشارکت دانشجویان و دانش آموزان دارد. هدف اصلی این مقاله، بررسی راهکارهای بهینه سازی برنامه ریزی درسی با تمرکز بر افزایش تعامل و مشارکت فراگیران است. در این پژوهش تحلیلی، با بررسی ادبیات موجود و مطالعات انجام شده در ایران، نشان داده می شود که چگونه عواملی نظیر ریتم های شبانه روزی (Circadian Rhythms)، تنوع دروس، فواصل استراحت و استفاده از فناوری های هوشمند می توانند بر سطح هوشیاری و رغبت فراگیران اثر بگذارند. یافته ها حاکی از آن است که گذار از مدل های سنتی و صلب به مدل های منعطف و داده محور، می تواند منجر به بهبود چشمگیر در شاخص های یادگیری شود.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: زمان بندی آموزشی ، مشارکت کلاسی ، بهینه سازی برنامه درسی ، ریتم های بیولوژیک ، مدیریت آموزشی ، یادگیری فعال.