تدریس خلاق در محیط های یادگیری فناورانه

در عصر حاضر، نفوذ فناوری اطلاعات و ارتباطات در تمامی ارکان زندگی بشر، از جمله نظام های آموزشی، غیرقابل انکار است. گذار از آموزش های سنتی و معلم محور به سمت محیط های یادگیری فناورانه و دانش آموزمحور، نیازمند بازتعریف مفهوم تدریس است. تدریس خلاق در این بستر، تنها به معنای استفاده از ابزار دیجیتال نیست، بلکه به معنای تلفیق هنر معلمی با امکانات بی پایان فناوری برای خلق موقعیت های یادگیری عمیق، پایدار و جذاب است. این مقاله با هدف بررسی ابعاد مختلف تدریس خلاق در محیط های دیجیتال، به تحلیل راهبردها، چالش ها و فرصت های پیش روی نظام آموزشی می پردازد. تمرکز اصلی بر چگونگی بهره گیری از هوش مصنوعی، گیمیفیکیشن و یادگیری مشارکتی آنلاین برای ارتقای سطح خلاقیت فراگیران است. نتایج نشان می دهد که موفقیت در این عرصه نیازمند تغییر نگرش معلمان، توسعه زیرساخت ها و توجه به تفاوت های فردی یادگیرندگان است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی:تدریس خلاق ، محیط یادگیری فناورانه ، فناوری آموزشی ، خلاقیت ، یادگیری الکترونیکی ، معلم تسهیل گر ، نوآوری آموزشی.