تحلیل تاثیر تعامل موثر و هدفمند معلم و دانش آموز بر بهبود پیشرفت تحصیلی و انگیزش یادگیری

پژوهش حاضر با هدف تحلیل تاثیر تعامل موثر و هدفمند معلم و دانش آموز بر پیشرفت تحصیلی و انگیزش یادگیری دانش آموزان انجام شد. این پژوهش از نظر روش، توصیفی‑تحلیلی و با رویکرد کمی و تاکید بر شیوه پیمایشی صورت گرفت. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره دوم ابتدایی و معلمان آنان در مدارس ابتدایی شهرستان دهبود بود که ۳۰۰ دانش آموز و ۵۰ معلم به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سنجش تعامل معلم‑دانش آموز، پرسشنامه انگیزش تحصیلی و نمرات درسی دانش آموزان بود. نتایج نشان داد که بین تعامل موثر معلم و دانش آموز با پیشرفت تحصیلی و انگیزش یادگیری رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد و ابعاد شناختی و عاطفی تعامل، نقش برجسته تری در تبیین این رابطه ایفا می کنند. همچنین، متغیرهایی نظیر خودکارآمدی و جو کلاس، نقش تعدیل کننده ای در این ارتباط دارند. بر اساس یافته ها، تقویت تعاملات هدفمند در کلاس درس می تواند به عنوان راهکاری موثر برای ارتقای کیفیت آموزش و یادگیری مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تعامل معلم‑دانش آموز ، پیشرفت تحصیلی ، انگیزش یادگیری ، جو کلاس ، خودکارآمدی تحصیلی