نقش مدارس هوشمند در کاهش شکاف دیجیتال بین نسل Z و دیگر گروه های دانش آموزی

شکاف دیجیتال به عنوان یکی از چالش های مهم در نظام آموزشی، به تفاوت های دسترسی، استفاده و بهره مندی از فناوری میان گروه های مختلف دانش آموزی اشاره دارد. این شکاف به ویژه میان نسل Z، که کاربران بومی فناوری محسوب می شوند، و دیگر گروه های دانش آموزی قابل مشاهده است. با توجه به اهمیت فناوری در دنیای امروز، مدارس هوشمند به عنوان ابزاری موثر برای کاهش شکاف دیجیتال و تحقق عدالت آموزشی مطرح شده اند. هدف این پژوهش بررسی نقش مدارس هوشمند در کاهش این شکاف و ارائه راهکارهایی برای بهره مندی همه گروه های دانش آموزی از فرصت های دیجیتال است. روش پژوهش به صورت تحلیلی-مروری بوده و با بررسی مولفه های اصلی مدارس هوشمند، فرصت ها، چالش ها و راهکارهای اجرایی، تلاش شده تا تصویری جامع از این موضوع ارائه شود. یافته های اصلی نشان می دهند که مدارس هوشمند با فراهم کردن زیرساخت های دیجیتال، محتوای آموزشی نوین و آموزش معلمان، می توانند زمینه ای مناسب برای یادگیری شخصی سازی شده و تقویت مهارت های قرن ۲۱ در دانش آموزان ایجاد کنند. با این حال، چالش هایی مانند نبود زیرساخت مناسب در برخی مناطق، کمبود دانش فنی معلمان، مقاومت فرهنگی و مدیریتی و شکاف اقتصادی خانواده ها، مانع اجرای موثر این مدارس است. پیشنهادات کلیدی شامل توسعه زیرساخت های دیجیتال با حمایت دولت و بخش خصوصی، آموزش مستمر معلمان، مشارکت خانواده ها در فرآیند یادگیری و تخصیص بودجه ویژه به مناطق محروم است. تعامل میان دولت، مدارس و خانواده ها می تواند نقش کلیدی در کاهش شکاف دیجیتال و افزایش عدالت آموزشی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

شکاف دیجیتال ، مدارس هوشمند ، نسل Z ، عدالت آموزشی ، فناوری آموزشی