همبستگی بین درک مفهوم عدد و مهارت های حرکتی ظریف در کودکان آغازگر مدرسه

ورود به مدرسه یکی از مراحل حساس رشدی کودکان است که با چالش های آکادمیک و تحولی متعددی همراه است. در میان توانایی های مورد نیاز برای موفقیت در سال های ابتدایی، درک مفهوم عدد به عنوان پایه ی اصلی تفکر ریاضی و مهارت های حرکتی ظریف که ابزار اصلی تعامل با محیط و انجام تکالیف درسی محسوب می شوند، از اهمیت ویژه ای برخوردارند. هدف از این پژوهش، بررسی و تحلیل رابطه و همبستگی میان این دو حوزه حیاتی در کودکان آغازگر مدرسه جهت درک بهتر تعاملات ذهنی و جسمانی در فرآیند یادگیری است. این پژوهش با رویکردی علمی–توصیفی–تحلیلی انجام شده است تا بدون مداخله آزمایشی، وضعیت موجود و روابط متغیرها را تشریح نماید. در این مطالعه، تلاش شده است با بررسی مبانی نظری و یافته های پژوهشی پیشین، نقش هماهنگی عصب و عضله در تکوون مفاهیم ریاضی اولیه مورد واکاوی قرار گیرد. داده ها و اطلاعات با استناد به منابع معتبر روان شناسی رشد و تربیت بدنی گردآوری شده و ارتباط میان دقت حرکتی دست و انگشتان با توانایی شمارش و درک کمیت اعداد تحلیل شده است. نتایج حاصل از تحلیل ها نشان می دهد که همبستگی مثبت و معناداری میان مهارت های حرکتی ظریف و درک مفهوم عدد در کودکان وجود دارد. کودکانی که از تسلط و هماهنگی بهتری در حرکات ظریف دست برخوردارند، در انجام فعالیت های مرتبط با شمارش و نوشتن اعداد موفق تر عمل می کنند. بنابراین، تقویت مهارت های حرکتی ظریف در دوره پیش از دبستان می تواند به عنوان یک پیش بین برای موفقیت تحصیلی در درس ریاضی و تسهیل کننده فرآیند شناختی کودکان مد نظر قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

درک مفهوم عدد ، مهارت های حرکتی ظریف ، کودکان آغازگر مدرسه ، رشد شناختی